اشعار حافظشعر و مشاعره

غزل شماره 290 دیوان حافظ : دلم رمیده شد و غافلم من درویش

0
(0)

دلم رمیده شد و غافلم من درویش
که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش

چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم
که دل به دست کمان ابروییست کافرکیش

خیال حوصله بحر می‌پزد هیهات
چه‌هاست در سر این قطره محال اندیش

بنازم آن مژه شوخ عافیت کش را
که موج می‌زندش آب نوش بر سر نیش

ز آستین طبیبان هزار خون بچکد
گرم به تجربه دستی نهند بر دل ریش

به کوی میکده گریان و سرفکنده روم
چرا که شرم همی‌آیدم ز حاصل خویش

نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر
نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

بدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ
خزانه‌ای به کف آور ز گنج قارون بیش

تعبیر غزل شماره 290 حافظ در فال شما :

سر دوراهی قرار گرفته اید و دچار شک و دودلی شده اید به طوری که تصمیم گیری برای شما دشوار شده است. زندگی را سخت می گیرید و در ناامیدی به سر می برید. احساس پوچی و بیهودگی می کنید.

گمان می کنید سختی هایی که به جان خریده اید هدر رفته و زندگی تان هیچ نتیجه ای نداشته، اما ماهی را هروقت از آب بگیرید تازه است. از همین جایی که هستید شروع کنید و راه خود را انتخاب کنید تا به هدف برسید.

 

برای مشاهده بیشتر اشعار حافظ کلیک کنید.

 

از نظر شما این مطلب چقدر مفید بود؟

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا: 0

برای این مطلب امتیازی ثبت نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا